در حال بارگذاري - Loading...

آخرين مطالب منتشر شده در سايت

دکتر الهه میانه ساز - صفحه نخست

» تاریخچه طب سوزنی

طب سوزنی یا اکوپانکچر (ACUPUNCTURE) که به زبان چینی به آن جن جیو (ZHEN JIU) گفته می‌شود روشی است که با فروکردن سوزن های بسیار نازک به نقاط خاصی از بدن باعث تسکین درد و یا درمان مشکل خاصی از بیمار می‌شود.بر طبق نظریه سنتی چینی، طب سوزنی

ادامه مطلب


» کار تحقیقاتی به نتیجه رسید...

خوشبختانه کار تحقیقاتی گسترده ای که برای اولین بار در ایران در سال 1390 در بیمارستان فیروزگر تهران وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران اجرا گردید، اخیرا به پایان رسیده است و نتایج نشان میدهد پی آر پی در درمان آرتروز زانو در افراد زیر 75 سال بسیار موثر است و هیچ گونه عارضه جانبی ندارد.

ادامه مطلب


» کاربرد های پی آرپی

کاربردهای طب سوزنی در زمینه مشکلات عضلانی اسکلتی: - آرنج تنیس بازان - تاندونوپاتی مزمن شانه (روتاتور کاف) - تاندونیت پاتلا (Jumper 's knee) - پارگی حاد تاندون آشیل - پارگی عضلات هامسترینگ - استئوکندریت دیسکانت زانو - ترمیم مینیسک زانو - ترمیم MCL در زانو - ترمیم ACL در زانو - خار پاشنه (پلانتار فاشئیت) - ترمیم شکستگیهای استخوانی جوش نخورده

ادامه مطلب


» آرتروز زانو و پی آر پی. مخصوص پزشکان

استئوآرتریت یا آرتروز شایعترین بیماری موسکولواسکلتال,بیماری مزمن مولتی فاکتوریال است که با تخریب غضروف مفصل آغاز میشود و منجر به کاهش فضای مفصلی، اسکلروز ساب کندرال، کیست ساب کندرال، التهاب سینویوم و تشکیل استئوفیتهای محیطی میگردد. شیوع این بیماری به علت بالا رفتن میانگین سن فعالیت در جامعه در حال افزایش می باشد. این بیماری آثار شدیدی برروی عملکرد واستقلال فرد دارد و جزءلیست ده علت مهم ناتوانی در دنیا میباشد. متاسفانه ضایعات غضروف مفصلی به دلیل عدم وجود عروق خونی و رشته های عصبی، پتانسیل محدودی برای ترمیم داشته و به عنوان یک مشکل عمده بر سر راه پزشکان قرار دارند. درمانهای مختلفی برای استئوآرتریت به کار میرود که عبارتند از توصیه به کاهش وزن, درمان دارویی وجراحی.درمان دارویی اغلب بامسکن هایی چون عوامل ضدالتهاب ضداستروئیدی آغازمی شود. تفاوت آشکاردر پاسخ افراد مختلف به هر دارو، عوارض این داروها و نبود یافته های کلینیکی روشن در مورد قدرت درمان، تجویز آنهارا تحت تاثیر قرار میدهد. کاربرد داروهای موضعی فقط برای مصرف کوتاه مدت دردرد خفیف تا متوسط ثابت شده است. تزریق داخل مفصلی کورتون از 50 سال قبل در درمان استئوآرتریت به کار میرود. در مقالات ذکر شده که تزریق کورتیکواستروئید داخل مفصلی 3 تا 4 نوبت در سال ایمن میباشد و باعث نکروز وآتروفی ساختارهای مفصلی و اطراف آن نمیشود. کورتیکواستروئیدها عوارض سیستمیک نیز دارند و باعث افزایش فشارخون و قند خون میشوند لذا باید در تجویز آنها در بیماران دیابتی و فشارخونی احتیاط کرد. تاثیرگلوکزآمین و کندرایتین سولفات در درمان استئوآرتریت کنتراورسی است. تزریق داخل مفصلی هیالورونیک اسید نیز یکی از مدالیته های درمانی است که نتایج ضد و نقیضی در این رابطه وجود دارد. کلیه درمانهای موجود از نظر ایمنی و موثر بودن دچار اشکال می باشندو در برگرداندن کامل حرکت و کیفیت زندگی بیمارناتوان هستند. لذا محققین به دنبال یافتن روشهای جدید درمان جهت ترمیم یا جایگزینی غضروف آسیب دیده هستند از جمله مهارکننده های متالوپروتئینازهای ماتریکس, ژن تراپی, مهارکننده های سیتوکین، به کاربردن غضروف مصنوعی و فاکتورهای رشد. امروزه نقش فاکتورهای رشد(GF) در ترمیم غضروف در محیط in vivo و in vitro کاملا شناخته شده است. GF ها پلی پپتیدهایی هستند که نقش مهمی در تنظیم فعالیت کلیه سلولها از جمله کندروسیتها دارند. GF های بسیاری در تنظیم فعالیت غضروف مفصلی نقش دارند.TGF-B یکی از آنهاست که در فرایند رژنراسیون غضروف مفصلی کاربرد دارد وتمایز کندروسیتی سلولهای ریشه ای مزانشیمی راباعث می شود. همچنین باعث رسوب ماتریکس شده و با آثار مهاری مدیاتورهای التهابی چون اینترلوکین 1 مقابله می کند. PDGF تکثیر کندروسیتها، سنتز پروتئوگلیکان و کموتاکسی سلولهای مزانشیمال از جمله کندروسیتهارا افزایش می دهد. ILGF -1 نیز نقش آنابولیک دارد و سنتز پروتئوگلیکان را تحریک کرده و کاتابولیسم را کند می کند. PRP به معنی حجمی از پلاسما است که غلظت پلاکت آن بالاتر از پلاسما است.محلول نامبرده حاوی پلاسما و پلا کت است. پلاکتها حاوی گرانول آلفا هستند که محل ذخیره GF ها از جمله TGF-B, ILGF-1 , PDGF-AB ,FGF می باشند. همچنین حاوی endostatin، فاکتور 4 پلاکتی، آنژیوپوئیتین، ترومبوسپوندین 1 می باشند. همه این فاکتورها در ترمیم دخالت دارند. پلاکت ها به علاوه دارای فاکتوری به نام protease-activated receptor 4 peptides هستند که خواص ضددرد دارد. پلاکتها با اضافه شدن کلسیم فعال می شوند و نتیجه آن تشکیل ژل پلاکتی است که منجر به آزادسازی GF ها میگردد. تزریق پلاکت در مفصل از چند نظر موثر است: تحریک آنابولیسم غضروف مفصلی، کند کردن فرایندکاتابولیسم، کاهش هیپرپلازی غشای سینوویال وتنظیم سطح سیتوکینها. تزریقPRP پلاسمای غنی از پلاکت (Platlet Rich Plasm) یک روش ساده و کم تهاجم است که فاکتورهای رشد تغلیظ شده را جهت تزریق در مفصل فراهم می کند. پلاسمای غنی از پلاکت علاوه بر پلاکت حاوی پلاسماست که دارای فیبرین وسایرGF هایی می باشد که در ترمیم موثر هستند مثل HGF و ILGF. همچنین فیبرین به عنوان شبکه ای جهت تمایز سلولهای ریشه ای و چسب بیولوژیک نیز کاربرد دارد. PRP اولین بار در سال 1987 توسط Ferrari et al در جراحی قلب به عنوان منبع پلاکت در جلوگیری از خونریزی استفاده شد. در سال 1990 اولین بار در بحث موسکولواسکلتال (تاندونیت و تاندینوزیس) به کار رفت. PRP در درمان آرنج تنیس بازان، تاندونوپاتی مزمن روتاتور کاف، Jumper 's knee، پارگی حاد تاندون آشیل، پارگی عضلات هامسترینگ، استئوکندریت دیسکانت، ترمیم مینیسک، ترمیم عصب، ترمیم MCL ، ترمیم ACL در زانو، پلانتار فاشئیت، ترمیم شکستگیهای استخوانی جوش نخورده، ترمیم ضایعات غضروف مفصلی کاربرد دارد. با توجه به مقالات موجود تزریق PRP روش بی خطری است. در تزریق داخل مفصلی آن هیچ گونه عارضه جدی در مدت فالوآپ بیماران گزارش نشد. تنها در برخی بیماران درد خفیف گزارش شده است که طی 2-3 روز خود به خود برطرف میگردد.

ادامه مطلب